Najpotresniji slučajevi masovnih ubistava na Balkanu
Blažić je pohod počeo u Malom Orašju pucajući iz automatske puške na okupljenu omladinu, da bi potom u Duboni otvorio vatru u školskom dvorištu.
Nema tih reči koje mogu da ublaže neprobolni muk koji je okovao čitav region nakon nezapamćenih masakra na Cetinju, u Ribnikaru, Malom Orašju i Duboni.
U samo nekoliko tragičnih trenutaka, zbog bezumnog nasilja i hira pojedinaca, zauvek su prekinuti nevini mladi životi, ugašena su čitava ognjišta, a roditelji su ostavljeni da se bore sa nemilosrdnom prazninom u sobičcima svoje dece gde vreme kao da je zauvek stalo.
Bezumni pohod Uroša Blažića
U masovnom ubistvu koje je u noći između 4. i 5. maja 2023. godine počinio Uroš Blažić (21) u selima Dubona i Malo Orašje kod Mladenovca i Smedereva, stradalo je devet osoba, dok je 12 ranjeno.
Blažić je pohod počeo u Malom Orašju pucajući iz automatske puške na okupljenu omladinu, da bi potom u Duboni otvorio vatru u školskom dvorištu.
Među stradalima u Duboni bili su mlada Krustina Panić i njen rođeni brat, policijski službenik Milan Panić (22), koji u tom trenutku nije bio na dužnosti i koji je pokušao da zaštiti prisutne.
Nakon bekstva i otmice taksija, Blažić je uhapšen narednog jutra u selu Vinjište kod Kragujevca.
Zajedno sa njim uhapšen je i njegov otac Radiša Blažić, vojno lice u penziji, koji se teretio za nelegalno nabavljanje i držanje obimne količine oružja, municije i eksplozivnih materija kojima je njegov sin počinio zločin.
Suđenje je obeležio i incident na samom početku postupka u maju 2024. godine u Smederevu, kada su optuženi uvedeni u sudnicu sa lisicama na rukama a revoltirani i skrhani od bola, članovi porodica ubijenih skočili su i napali optužene, zbog čega je suđenje premešteno u Specijalni sud u Beogradu.
Uroš Blažić osuđen je na maksimalnu zakonsku kaznu od 20 godina zatvora (kao mlađi punoletnik u trenutku zločina), dok je njegov otac Radiša Blažić takođe osuđen na 20 godina zatvora.
Držeći sačuvanu odeću u rukama, skrhana majka stradalog Dalibora Todorovića pred kamerama pokazuje rupe od metaka i ukazuje na smrtonosni prostrel na prsluku koji je preuzela iz Hitne pomoći nakon što su joj saopštili da je Dalibor preminuo, ističući da njegovu sobu i sve stvari čuva netaknute u znak sećanja.
U potresnom susretu roditelja ubijene dece iz Osnovne škole "Vladislav Ribnikar" i masakra u selima Dubona i Malo Orašje, nesrećne porodice spojile su se u zajedničkom bolu koji ne prolazi.
Krvava nova godina na Cetinju
Masovno ubistvo na Cetinju dogodilo se 1. januara 2025. godine, kada je Aco Martinović (45) u krvavom pohod ubio ukupno 12 osoba, dok su još četiri teže ranjene.
Zločin je započeo u popodnevnim satima u kafani "Velestovo", gde je Martinović nakon verbalnog sukoba otišao po vatreno oružje, vratio se i ubio četiri osobe.
Pohod je nastavio na još nekoliko lokacija u naseljima Humci i Donji Kraj, gde je pucao u rođake, komšije i prolaznike.
Među ubijenima su bila i dva maloletna dečaka, kao i Martinovićeva rođena sestra Zorica Vuletić.
Nakon višečasovne potere i blokade grada, policija ga je opkolila u naselju Humci, gde je Martinović pucao sebi u glavu i preminuo na putu do Kliničkog centra.
Martinović je odranije bio poznat policiji po nasilničkom ponašanju i nelegalnom držanju oružja.
Uništena ognjišta i nezapamćeni zločin Vuka Borilovića
Masovno ubistvo na Cetinju, koje je 12. avgusta 2022. godine počinio Vuk Borilović, jedna je od najvećih tragedija u novijoj istoriji Crne Gore.
Krvavi pir počeo je oko 15:30 časova u naselju Medovina, kada je Borilović iz lovačke puške najpre ubio svoje podstanare Natašu Martinović (35) i njena dva sina, starosti 8 i 11 godina.
Nakon toga, naoružan je izašao na ulicu i nasumično pucao u komšije, prolaznike i pripadnike policije koji su stigli na lice mesta.
Borilović je u svom pohodu usmrtio ukupno 10 sugrađana, dok je još šest osoba teško ranjeno.
Pucnjava i drama na ulicama Medovine trajale međusobno oko 45 minuta, sve dok napadač nije eliminisan tokom razmene vatre sa policijom i meštaninom Nenadom Kaluđerovićem.
Motiv ovog nezapamćenog zločina ostao je nepoznat, a istraga je utvrdila da je Borilović delovao samostalno.
Nijedna presuda ni proteklo vreme ne mogu vratiti ugašene mladosti niti zalečiti rane porodica koje su u ovim nezapamćenim tragedijama izgubile svoje najmilije.